Woensdag 8 juni 11.30- 18.00u
We zijn gewoon maar gestart. En het klopte! Uiteindelijk hebben we wel moeten bespreken waar ieder ritueel over ging, want anders blijft het niet boeiend genoeg en spelen de spelers op de automatische piloot. Nelleke is komen kijken en gaf ons fijne feedback. Ze vond het erg beklemmend. Een familie die elkaar gevangen houdt in het ritueel van de dag. In de dode momenten de gedachten die altijd hetzelfde zijn.
De doorloop was zwaar om naar te kijken. Alles is zo gedetailleerd, je wordt er moe van. Er moet ook lichtheid zijn en die zit in de spelletjes na het eten. Iedere nieuwe dag is opnieuw alles creëren. Hierdoor blijft het steeds fris om naar te kijken.
De algemene vraag tijdens het kijken voor mij is: Houden jullie elkaar nu dood of levend?
Gerard heeft nu het idee dat we helemaal niet meer de gedachtengang van Manus zien. Ik denk dat de rol van Manus het publiek vertegenwoordigt. Manus neemt steeds afstand als de andere personages dicht bij elkaar zitten. Bij het spelletje doet hij het niet zoals het hoort. Bovendien wil hij breken met het ritueel en gezellig spelletjes blijven doen. Weer gaan slapen is niet gezellig. Hij probeert het ritueel te doorbreken. Ik denk dat hij laat zien wat het publiek voelt/ zou kunnen voelen tijdens dat steeds herhalende ritueel. Manus wordt dood geritueeld.
Vrijdag de presentatie. Zin in!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten